บทที่ 9 ทาสเด็ก 9
นินิวเดินหน้าบึ้งมองบนจำเป็นต้องยอมเพราะถ้าไม่ยอมผัวไม่ให้มาเรียนแน่นอน เธอมองรถที่ขับออกไปแล้ว
“โอ๊ย! ไอ้บ้าเดินไม่ดูทางรึไง?” เธอยืนสวยๆแต่ใครไม่รู้มาชนแรงมากแบบตั้งใจด้วยนะ
“ขอโทษนะพอดีรีบมากไปหน่อย เอ๊ะ! เธอ…” เนมยื่นมือให้ผู้หญิงตรงหน้าจับเพื่อลุกขึ้น พลางแกล้งทำเป็นจำไม่ว่านี่คือใครทั้งที่รู้ว่าเป็นเมียสารเลวเบนซ์
“ขอบคุณ แล้วไม่ต้องมาแกล้งจำฉันไม่ได้ จำไว้นะคนสวยไม่ได้โง่ทุกคน!” ไอ้บ้านี่ศัตรูผัวเธอจำได้แม่น เขาทำหน้าเหวอส่วนเธอก็เดินเชิดๆไปหาเพื่อน
“น้องนินิวพี่เดินไปส่งนะ”
“ปัญญาอ่อน! อย่าเอาฉันไปยุ่งกับความแค้นโง่ๆ”
“พี่ไม่ทำร้ายผู้หญิงหรอกน่า”
“ไม่ทำร้ายก็ใช่ว่าจะทำอะไรไม่ได้นี่ อย่างมายุ่งกับฉันก็กะจะให้ผัวฉันโมโหใช่ไหมละ?” ก็บอกแล้วไม่ได้โง่และมองเกมออกว่าคิดจะทำอะไร คิดเหรอว่าเธอคบกับเฮียเบนซ์แล้วจะไม่มีอริคนอื่นทำแบบนี้เพื่อยั่วให้โมโห
“พี่แค่อยากรู้จักเมียเพื่อน”
“แต่ฉันไม่อยากรู้จักคุณ จบนะ!” อารมณ์เสียกับผัวแล้วยังต้องมาอารมณ์เสียไอ้บ้านี่อีก เหอะ! แค่เริ่มต้นวันยังเฮงซวยขนาดนี้เลย แล้วคิดดูสิว่าตลอดทั้งวันจะเป็นยังไง
“ไงมึงหน้าบูดมาเชียว” เนตรนั่งรอเพื่อนก่อนอยู่แล้ว
“กูร้อน! มึงดูผัวให้ใส่เสื้อคิไม่รู้คิดได้ไงวะ?” ระบายกับเพื่อนหน่อยเถอะ
“ก็ดูกระโปรงมึงดิมันสั้นแล้วเสื้อมึงน่ะปริแล้ว” โอปอเดินมาได้ยินเลยบอกพอดี
“พวกมึงจะไม่เข้าข้างกูเลยเหรอ?” นี่เพื่อนก็เข้าข้างเฮียเบนซ์เหรอเนี่ย โอ๊ยตายแล้ว!
“เอ้า! พวกกูแค่บอกไง” เนตรบ่นเบาๆ
เบนซ์ขับรถไปทำงานแต่ว่าหน้าบริษัทมันมีคนที่เขาไม่อยากเจอมารออยู่แล้วยังดึงดันจะพบเขาให้ได้จนต้องสั่งให้รปภ.มาลากตัวออกห่างแล้วสั่งห้ามเข้าเด็ดขาด
“เช้านี้แม่งเฮงซวยวะ!” เขาต้องรีบจัดการอลิสก่อนจะเกิดปัญหาแล้วเมียรู้แต่ไอ้เนมก็สำคัญเหมือนกัน
ตอนนี้เหมือนว่าเขาหนีเหี้ยปะเหี้ยงั้นแหละ คือไม่มีทางออกแล้วนอกจากทำให้พวกมันถอยไปเอง แต่ที่กลัวคือเมียนี่แหละ ที่ผ่านมาเขาหลบเลี่ยงปัญหาตลอดเพราะกลัวนินิวทิ้ง พอนึกถึงปุ๊ปเสียงไลน์ดังขึ้นทันทีสงสัยจะคิดถึงผัวมาก
Ninew : จำที่สัญญากันได้ไหมเฮีย?
Benz : เกิดอะไรขึ้น?
Ninew : แล้วไปมีเรื่องกับเหี้ยตัวไหนไว้ละ?
Benz : ใครไปทำอะไร? เดี๋ยวเฮียไปหา
Ninew : เข้าเรียนแล้ว
Benz : ตั้งใจเรียนละตอนเย็นจะรีบไปรับ
เขาว่างโทรศัพท์ลงแล้วกำมือแน่นคิดไม่ออกเลยว่าเป็นใครที่ไปหาเรื่องเมียถึงมหาวิทยาลัย ถ้าเป็นไอ้เนมแสดงว่ามันต้องตามสืบจนรู้แน่ แต่ถ้าเป็นอลิสคงจะยุ่งยากกว่าเดิมอีก
ในตอนนี้อยากเวลาย้อนไปอดีตแล้วไม่ทำเรื่องเหี้ยนี้จังวะจะได้ไม่ต้องมาปวดหัวคิดมากเพราะมีคนตามจะเอาคืบในวันที่ปรับตัวเป็นคนดีเพื่อเมียแบบนี้ เขาไม่อยากจะร้ายให้นินิวเห็นถึงนั่นจะเป็นตัวตนเขาเองก็ตาม
ก่อนจะสายไปต้องจัดการพวกมันเอาให้เข็ด
“ใครแตะต้องเมียกูมึงโดนแน่!” ก็อยากจะสลัดความเลวร้ายออกแต่ว่าถ้าจำเป็นคงต้องทำ
เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกเพราะตอนนี้เขาจอดรถรอนินิวที่เดิม เหลือแค่เมียที่กำลังร่ำลาเพื่อนอีกตามเคย
เห้ย! นี่กลับบ้านไม่ได้ไปลงนรก!
เมียคือคนที่ติดเพื่อน ติดน้องสาว แต่ไม่รู้ว่าติดผัวด้วยรึเปล่านี่สิ สุดท้ายแม่คุณทูนหัวเหมือนจะไม่มาสักทีจนเขาต้องลงจากรถไปตามเอง ตอนนี้แดดแม่งก็โคตรร้อน
“เบนซ์คิดถึงจัง”
“อลิส!” เมียอยู่ตรงโน้นแล้วตรงหน้านี้คืออลิส
“ตกใจอะไรห่ะ? ฉันคิดถึงเลยมาหาแล้วคิดว่าจะอยู่กับนายสักพักด้วยนะ” อลิสยิ้มกว้างเดินตรงไปยกแขนกำลังจะคล้องคอโดยไม่สนใจสถานที่ แต่ว่า…
“นี่ป้าไม่มีปัญญาหาผัวแล้วเหรอ?” นินิวดึงยัยนี่ก่อนจะกระชากแรงจนถอยห่างคนของเธอ
“โอ๊ย...แก!” อีเด็กนี่อีกแล้ว
“ไงอีป้า! ถ้าคิดจะหาผัวทั้งทีอย่าเอาของคนอื่นดิ” เฮียเบนซ์โอบไหล่เธอแล้วยังลูบหัวไหล่ให้ใจเย็นอีก โธ่ผัวคะ! มีคนจะแย่งผัวยังจะให้ใจเย็นเหรอ โทษทีนี่คนธรรมดาไม่ใช่แม่พระแบบนางเอกใจบุญหรอกนะ
“แก!” อลิสง้างมือจะตบแต่ว่า…
“เอาสี้อีป้า!” เธอจะตบคืนแต่มันติดที่ไอ้ผัวมาจับมือไว้
“อย่ามายุ่งกับเมียกู! มึงคงไม่อยากโดนกูตบหรอกอลิส!” เขาจับมือเอาไว้แล้วดันเมียให้ออกมายืนข้างหลังก่อนจะมีเรื่องกันกลางมหาวิทยาลัยจนอาจจะมีปัญหาได้ อลิสยอมเดินออกไปแต่ก็ทิ้งคำพูดให้เขาต้องมีปัญหา
อีเวรเดี๋ยวมึงโดนกูเอาคืนแน่!
“ถ้าเมียเผลอแล้วเจอกันนะคะเบนซ์”
“อีหน้าด้าน!” เธอแทบจะพุ่งตัวจะตบแล้วแต่ไอ้คนตัวใหญ่มันจับเธอ แต่ไม่พอเพราะยังกอดแน่นเหมือนรู้ว่าโกรธมาก นี่มันผัวทั้งคนนะ! เธอดิ้นเท่าไรไม่หลุดออกจากแขนนี้สักที จนนิ่งมากขึ้นเฮียเบนซ์ยอมปล่อย
เผียะ!!
“เราต้องคุยกัน!!” เธอตบเข้าเต็มหน้าเขาก่อนจะเดินไปขึ้นรถด้วยอารมณ์เสียมาก
